Skip to content

Moja lista przebojów

12/07/2012

Odwiedzając krewnych i znajomych dookoła Polski po tak długiej podróży, nasłuchałam się na ogół tych samych pytań. Dziesiątki razy, do znudzenia.

Najczęstsze to:

„A nie bałaś się tak sama?”.

Nie. Naprawdę nie ma czego. No dobra, Indie są wyjątkiem- nie polecam wybierania się tam dziewczynom w pojedynkę, i to nie ze względu na to, że niebezpiecznie (choć może być), ale na pewno bardzo niekomfortowo. W towarzystwie odbiera się je zupeeeeełnie inaczej, lepiej! Azja Pd.-Wsch. jest za to przyjazna niemal zawsze i wszędzie (z małym wyjątkiem Wietnamu :P), bezstresowa, ludzie są życzliwi i naprawdę KAŻDY, kto zna choć podstawy angielskiego, poradzi tam sobie sam. A jeśli ktoś nie lubi podróżować sam, raczej nie powinien mieć problemu ze znalezieniem sobie towarzysza po drodze, bo ludzi poznaje się na każdym kroku.

„Ile wydałaś kasy?”

Na to pytanie odpowiedź macie w zaktualizowanym wreszcie dziale koszty. Trochę dużo o transporcie, wiem, ale liczę na to, że przyda się komuś, kto szuka konkretnych, szczegółowych informacji.

„Co podobało Ci się najbardziej?”

Ciężko powiedzieć, który kraj podobał się najbardziej, bo w każdym coś innego było fajnego, unikalnego. Postanowiłam więc przygotować mój prywatny, SUBIEKTYWNY(!) ranking miejsc, potraw, środków transportu, voila! Miejsca uporządkowane są w kolejności ich odwiedzania, co nie znaczy, że pierwsze podobało mi się bardziej niż ostatnie ;]

NAJ przyrodnicze:

Lamai Beach (Ko Samui, Tajlandia)– moja pierwsza tropikalna plaża; poza tym mam do niej sentyment, bo znalazłam tam pierwszego w swoim  życiu kokosa ;)

super chatki do wynajęcia na piasku, za taniochę

Ko Phangan- północno-wschodnia część wyspy, z dala od słynnego „full moon party”; pusta plaża, tylko bungalowy, kilka barów i kawałek dalej park narodowy.

cała plaża tylko dla nas!

– wysepka Nang Yuan (niedaleko Ko Tao, Zatoka Tajlandzka)- połączona z inną wąskim paskiem piasku

delta Mekongu (Wietnam)– przejażdżka łódką (tylko nie motorówką, to psuje klimat!) po wąziutkich kanałach, dużo zieleni dookoła

Vang Vieng (Laos)– śniadanie z widokiem na góry

– kompleks wodospadów niedaleko Luang Prabang (Laos)– krystalicznie czysta woda, kolorowe motylki

czy tak wygląda raj?

– widok na Hampi (Karnataka, Indie) ze wzgórza Monkey Temple- „księżycowy” krajobraz, na żywo zapiera dech w piersiach!

Palolem (Goa, Indie)- bardzo turystyczna miejscowość, ale przepiękna, szeroka plaża z szeregiem palm ciągnącym się przez kilka km to idealna miejscówa na wakacje w Indiach dla tych, którzy „brzydzą się syfu” ;)

powalona dzień przed naszym przyjazdem palma stała się największą atrakcją plaży

Cabo de Rama (Goa)- kompletnie pusta plaża z palmami kokosowymi, z dala od ludzi, hoteli czy też knajp

pustynne klimaty w Radżastanie– tylko piasek, pojedyncze krzaczki, wielbłądy :D i CISZA, co w Indiach docenia się podwójnie

– północ Indii- Himalaje

widok z tarasu Ashoka Guesthouse w Mc Leod Ganj; powiewające buddyjskie flagi

NAJ architektoniczne:

– świątynia Wat Pho i Wielki Leżący Budda w Bangkoku- klasyk, który zobaczyć trzeba i który swoimi rozmiarami przyćmiewa wszystkie inne

Hoi An (Wietnam)– urocze domki pofrancuskie, świetnie zachowane/odnowione. Klimat psują nachalni sprzedawcy i standard hoteli pozostawia duuużo do życzenia (chyba, że ktoś ma spory budżet), ale pięknie jest!

– cały niemal Radżastan (Indie)- mnóstwo ‚koronkowych’ zdobień na budynkach, każda niemal ściana misternie zdobiona, pastelowe kolory. W szczególności zachwycił mnie Jodhpur- tzw. „błękitne miasto”.

Hampi (Karnataka, Indie)- ruiny świątyń porozrzucane na sporym terenie dookoła miasteczka, oprócz głównej świątyni bardzo mało turystów, więc można swobodnie włazić, gdzie dusza zapragnie, a to wszystko w scenerii pól ryżowych i palm

NAJsympatyczniejsi ludzie:

generalnie im więcej buddystów, tym bardziej przyjaźnie, ale:

– Tajlandia! Uśmiechy są wszędzie, także tam, gdzie z białymi twarzami są już obyci. Moim faworytem w tej kategorii jest malutka wyspa Koh Jum na Morzu Andamańskim- na jedynej tam ulicy większość ludzi pierwsza uśmiechała się do nas i mówiła „hello”

okolice Chiang Mai

Koh Jum

– Laos- prawie jak wyżej

– Indie- szczególnie podczas podróży pociągami! Otwarci ludzie, bardzo ciekawi obcokrajowców. Ci, którzy ci nie próbują niczego sprzedać ani nie mają innej okazji, żeby wyciągnąć od ciebie pieniądze, najczęściej są do rany przyłóż. Wszechobecność tych pierwszych niestety często nadszarpuje wiarę w Hindusa. Mimo to nie da się zaprzeczyć- uśmiechów w Indiach jest mnóstwo!

hinduska rodzinka na spacerze

NAJ kulinarne:

– ulice Bangkoku- wszechobecne stoiska z lokalnym jedzeniem, pad thai, smażone larwy i inne robaczki, mniam! ;) Raj dla lubiących eksperymentować

dobra mina do złej gry ;) smażone larwy!

nocny market w Chiang Mai (szczególnie sobotni i niedzielny)- jak wyżej

– kokosowe gofry od Muzułmanek na lokalnym bazarku na wyspie Koh Jum- takich pysznych nie znalazłam już nigdzie dalej

– kokosowe szejki w Kambodży- kokosy tam są tak słodkie, że do szejków nie trzeba już dodawać cukru

– owocowe (szczególnie arbuz i papaja wymiata!) szejki w Laosie- najtańsze, co nie znaczy, że gorsze :]

– świeże sajgonki z grillowaną kozą- Mui Ne, Wietnam

kozę w knajpce grilluje się samemu i własnoręcznie zawija w papier ryżowy

– wietnamska kawa- siekiera ze słodzonym mleczkiem skondensowanym- zawsze i wszędzie!

– owsianka na śniadanie! Zakochałam się w owsiance. W Indiach podawana z bananami, kokosem, papają, …

…a tu jeszcze z posypką z cynamonu

– butter chicken (wersja bez kości :P)- najlepszy, jaki jadłam, był w Bikanerze (Radżastan)

– deser będący pozostałością po Anglikach w Indiach- ‚hello to the queen’. Pokruszone krakersy, banany, karmel, lody- słodziej się chyba nie da

Na najlepszy trafiłam w knajpce na plaży Arambol (Goa)

– aloo gobi (nazwa oznacza ni mniej, ni więcej, tylko ‚ziemniak+kalafior’- curry, które w połączeniu z ryżem lub przepysznym chlebkiem butter naan było moim ulubionym posiłkiem w Indiach

– dosa, czyli południowoindyjski chrupiący ‚naleśnik’, często w wersji ‚masala’ (z ostro przyprawionymi ziemniakami, bleh) lub ‚paneer’ (z białym serem, pycha!). Najlepsza jest ta z Kerali- smażona na oleju kokosowym

kokosowy sos (w miseczce po lewej) to najlepszy składnik całej potrawy

– wszechobecny na indyjskich ulicach świeżo wyciskany sok ananasowy

– świeży sok z tajemniczego owocu ‚chikoo’ (coś podobnego do ziemniaka)

– indyjski czaj (herbata na mleku z dodatkiem imbiru)

– świątynne posiłki, przede wszystkim w Hampi i Złotej Świątyni w Amritsarze – to już nawet nie kwestia smaku, a atmosfery, w jakiej się je spożywa

najczęściej podawane na liściu bambusowym lub kawałku gazety

– najlepsza knajpka: ‚Little Buddha’ w indyjskim Rishikeshu- moja mała ‚oaza’ w tym zatłoczonym do granic możliwości mieście; spędziłam tam ponad tydzień i bywałam w niej codziennie; śmieszni wyluzowani kelnerzy pochodzący z Nepalu i atmosfera sprzyjająca poznawaniu ludzi, a do tego widok na górski Ganges i pyszne, w miarę tanie (max. 100Rs za posiłek) jedzenie, zarówno indyjskie, jak i włoskie, meksykańskie, izraelskie…

np. TAKIE!

a to widok z ‚Little Buddhy’

NAJbardziej zapadający w pamięć nocleg:

– chatka na plaży, której całym wyposażeniem był materac i moskitiera- Rabbit Island, Kambodża

guesthouse u Danga, Mui Ne, Wietnam– za super, domową atmosferę; mój najdłuższy, bo 9-dniowy, postój podczas całych siedmiu miesięcy

dorm w Vang Vieng w Laosie– drewniane ‚prycze’ na wolnym powietrzu, w egzotycznym ogrodzie

– odcięta od całego świata mała plaża Cabo de Rama (Goa, Indie), na którą ciężko trafić. Hoteli brak, więc jedyną opcją jest nocleg na piasku; przerażający trzask fal rozbijających się o skały dookoła, miliony gwiazd i krewetki prosto z ogniska

– materace rozłożone na dziedzińcu świątyni pośrodku pustyni i mantry śpiewane przez całą noc (było to święto jakiegoś bóstwa)- niedaleko Pushkaru w Radżastanie. Różne dziwne instrumenty muzyczne rozdawane każdemu, żeby ‚robić hałas’- ale piękna synchronizacja, bo słuch muzyczny to oni mają ;) Tylko ja i sami Hindusi.

– dormitorium przy Złotej Świątyni w Amritsarze (Indie, Punjab)- ‚noclegownia’ dla obcokrajowców prowadzona przez Sikhów, super atmosfera w międzynarodowym towarzystwie, na dziedzińcu mnóstwo rodzin koczujących na podłodze

przy Złotej Świątyni opcji noclegowych jest pełen wachlarz- można w hotelowym pokoju, można w dormie, a można i na podłodze dziedzińca; wszystkie opcje są darmowe*

*donacja „co łaska” wymagana

Ulubione środki transportu:

– motorek z dobudowaną przyczepką, wyspa Koh Jum (Tajlandia)

wrażenia z szaleńczej jazdy bokiem do kierunku jazdy- niezapomniane ;)

– pick-up taxi na którejś z tajskich wysp- przez kilkadziesiąt minut leżałam wciśnięta w lukę na ‚pace’, bo tylko tam było miejsce, a kierowca wcale nie jechał z tego powodu wolniej

w 4osoby na skuterze, Hoi An, Wietnam

– wielbłąd w Radżastanie- kiedy biegnie jak szalony, ciężko utrzymać się na grzbiecie

NAJdziwniejsze miejsce:

świątynia pełna szczurów, do których się modlą! Deshnok, Indie

NAJfajniejsza rzecz przywieziona z podróży:

jest tego trochę (głównie ciuchy i biżuteria), ale faworyt to elektryczna rakieta na komary- hit w rodzinie!

NAJwiększa frajda:

– ruch uliczny w Ho Chi Minch City (dawny Sajgon). Tysiące (miliony?) skuterów, ich obserwacja przy mini stoliczku postawionym wprost na ulicy ze świeżym piwem za mniej niż złotówkę- zajęcie absorbujące na godziny. Co tu dużo gadać- najlepiej sami zobaczcie :))

powodzenia w przechodzeniu przez ulicę!

czy to się kiedyś kończy???

– kambodżański aerobik. W każdej niemal wiosce, najczęściej na brzegu rzeki, codziennie po wschodzie słońca i o jego zachodzie, darmowy, dostępny dla każdego. Ćwiczą młodzi i starsi, chudzi i tacy, co mają co spalać. W kilku miejscach w Laosie też przyuważony.

– codzienna ceremonia zamykania granicy indyjsko-pakistańskiej- najlepsza impreza na subkontynencie! (o tym jeszcze będzie)

wesoły tłum po stronie indyjskiej

– miejsc imprezowo-rozrywkowych jest mnóstwo, ale mi tak bardzobardzo podobało się tylko jedno- Mui Ne (Wietnam). Fenomen tej nadmorskiej wioski polega na tym, że ci, którzy tu przyjeżdżają, zostają co najmniej kilka nocy (głównie są to surferzy) i gromadzą się zawsze w tych samych knajpach przy plaży, przez co można poznać ludzi bliżej; dodatkową atrakcją było to, że trafiłam tu podczas obchodów chińskiego Nowego Roku; imprezowo, ale w dość specyficznym stylu.

Więcej grzechów (nie?) pamiętam, żadnego nie żałuję ;)

Jednak najczęstsze chyba pytanie (moje ‚ulubione’), jakie na ogół padało na samym początku to:

„a czemu taka nieopalona?”.  Opalona byłam. Nawet bardzo. Przy wylocie z Tajlandii. W Indiach chodziło się niemal wciąż w długich spodniach, zabudowanych T-shirtach i słońca raczej się unikało.

Za to po prawie miesiącu w Polsce zdążyłam nacieszyć się powrotem i znudzić tym brakiem uśmiechów dookoła mnie i wiecznym marudzeniem. Coby i mi się takie nastroje nie udzieliły i cobym nie zamarzła- bo na północ Polski upały nie docierają :( – pakuję manatki i lecę tam, gdzie opalanie się jest jak najbardziej na miejscu!

Przez następny tydzień z hakiem na blogu nie będzie się nic działo- zasłużone (czy też nie :P) WAKACJE! :D

Kilka ze zdjęć w tym wpisie pochodzi z galerii Pawła K.

No comments yet

Masz coś do dodania? Wal śmiało!

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: